Jæja, loksins að maður kemst á netið!

[05:30] Mætt á völlinn, nokkuð hress öll, byrjuðum á þessu vanalega, kaffiterían- Fríhöfnin- og allt það,  fljótlega kom í ljós að seinkun var á fluginu okkar, jeijj! Þetta varð að 4ra tíma seinkun!!, ég sofnaði á vellinum eins og venjulega, en að vísu náði ég mér ekki í gólfflísarfar  (..smáeinkahérna..)

[11:15] Fjórum tímum liðnum var kallað inn í flugvélina, orðin nett pirruð á því -strax- og öll ferðin framundan. Á leiðinni í flugélina tókum við eftir sveittum, skítugum, og bliiiiiiindfullum rússum/pólverjum. “Týbískt að þeir setja við hliðina á OKKUR” heyrði ég einhvern af okkur segja... viti menn,  jújú, þeir sátu hjá okkur Sigga, og þvíílíkur fnykur! Áfengis-svita-ryk-rússa-Fíla dauðans! Siggi reddaði þessu..  bauð manni uppá Grand Mariner, (vúbbdídú!) eftir fyrstu flöskuna var maður allveg búin að gleyma fnyknum.

[16:15] Tæpum 3 tímum og ca. 8 Grand Mariner flöskum seinna lentum við á Kastrup. Þegar maður fattaði að Danirnir eru tveimur tímum á undan ákváðum við að drífa okkur að finna miða í lestina til Vejle, fundum síðan að sjálfsögðu út að lestin mundi ekki fara nærri því strax.. ..meiri bið hjá okkur.

[18:32] Lestin átti að stoppa á Spori 1, en neinei ekki í þetta eina skipti.. öllum að óvöru, svo við (4 fullorðnir, 2 börn og milljón töskur), hlupum af stað í sjúku panikki á réttan stað, fundum vagninn (Spor 2), byrjuðum að hlaða lestina (vá.. “hlaða lestina”) og fljótlega voru allir sestir niður nema við..  helmingurinn að okkar töskum ennþá fyrir utan og maður byrjaði að söngla í hausnum “leeeestin eeeer að faaaaaara”, sviti spratt eins og manni væri borgað fyrir það. Fljótlega komst þetta allt inn, og maður fór að koma sér í sætið, en Snorri (sem var sestur með börnin) sá að einn bakpoki var eftir á pallinum, (pokinn var með öll vegabréfin, heimilisföng og símanúmer ofl.  S.s. eini pokinn sem mátti EKKI týnast). Snorri fékk eitthvað móðursýkistkast og tók einhverskonar bringusundstök yfir farþegana til að komast út og ná í töskuna, en Siggi (síðastur inn) sá töskuna og reddaði þessu.. ..fúffff..  Snorri feginn en náði sér í eitthvað gott sár á löppina útúr þessu. Lestin leggur af stað og við öll með svona <ahhhh Loksins> svip á okkur. Biðum síðan eftir komunni til Vejle, spennt en þreytt...

[22:10] Loksins komum við á Hostellið í Vejle (sem við pöntuðum á netinu) en á hurðinni stóð “lokar klukkan 20:00, en hægt að ná í síma til klukkan 22:00”  VEEI!! Allt að ganga upp hjá okkur... búið að vera á ferðalagi síðan hálf fimm um morgunninn, nokkurnvegin ekkert búið að ganga upp hjá okkur, reyndum að hringja í þennan síma, en enginn svaraði...  prófuðum að banka, náðum loksins í einhverja danska konu (gest) þarna sem hjálpaði okkur, náði að hringja og talaði við eigandan, reddaði okkur.   ffjjjjjúúúff!!!

Langi ferðadagurinn á enda runninn.. sofnuðum í 3ja koju herbergi sem var á stærð skókassa.  14 tíma og 40 mín, ferðalag að baki.. ..loksins!